Άρθρο Υφυπουργού Εσωτερικών (Μακεδονίας και Θράκης) κ. Θ. Καράογλου στην εφημερίδα “POLITICAL” (24-11-2020)

ΑΡΘΡΟ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ) κ. Θ. ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “POLITICAL

(24-11-2020)

 

«Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΥΜΒΩΡΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ»

 

Στα φοιτητικά μου χρόνια, όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι ενεργά με τα κοινά, πίστευα πως το να δηλώνεις “Αριστερός” ήταν… μόδα της εποχής.  Για αυτόν τον συνειρμό ευθύνονταν το γεγονός ότι οι περισσότεροι “Αριστεροί” που γνώρισα ήταν γόνοι εύπορων οικογενειών που έκαναν την “επαναστατική τους γυμναστική”. Όρθωναν… ανάστημα στους γονείς τους, θεωρώντας πως με το να αυτοπροσδιορίζονται γενικά και αόριστα υποστηρικτές του “Αριστερού” χώρου κατατάσσονταν αυτομάτως ως “προοδευτικοί” ή “πεφωτισμένοι”.

Όσο όμως περνούσαν τα χρόνια μέσα από την πολιτική ζύμωση συνειδητοποίησα ότι το να δηλώνεις “Αριστερός” δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια βολική δικαιολογία να αποποιείσαι κάθε ευθύνη. Να απαιτείς τον σεβασμό των άλλων, αλλά να μην σέβεσαι κανέναν και τίποτα. Ένας προσχηματικός τρόπος, υπό το μανδύα μιας παρωχημένης ανεφάρμοστής ιδεολογίας, να κουνάς διαρκώς το δάκτυλο παριστάνοντας τον εθνικό εισαγγελέα, κρατώντας για τον εαυτό σου μόνο τα θετικά.

Ειλικρινά, δεν είχα καμία διάθεση να αρθρογραφήσω για τα κόμπλεξ της Αριστεράς… Υπήρξαν, ωστόσο, ορισμένα περιστατικά τα οποία δεν πρέπει να μείνουν ασχολίαστα. Ξεκινώ με τη άποψη της “Αυγής”  ότι ο εθελοντισμός είναι φερετζές του νεοφιλελευθερισμού… Πραγματικά είναι θλιβερό εκεί που όλοι οι Έλληνες βλέπουν μεγαλείο ψυχής, ανθρωπιάς και κοινωνικής προσφοράς, μια κομματική εφημερίδα να ισχυρίζεται ότι πίσω από την άδολη προσφορά του νοσηλευτικού προσωπικού που ήρθε στη Θεσσαλονίκη για να συνδράμει στο έργο των συναδέλφων τους κρύβονται “επικοινωνιακά τεχνάσματα”. Δυστυχώς στον ΣΥΡΙΖΑ εκτίθενται ποντάροντας στην καταστροφή μήπως και καταφέρουν να ανακάμψουν πολιτικά, πιστεύοντας ότι η αλληλεγγύη είναι αποκλειστικά δικό τους προνόμιο και μπορεί να εκφράζεται μόνο μέσω ΜΚΟ…

Το δεύτερο περιστατικό ήταν το μένος του Νίκου Φίλη κατά της Παναγίας, υποστηρίζοντας ότι είναι “προσβολή” η απεικόνισή της, για μόλις 4 δευτερόλεπτα, στο κτήριο της Βουλής ανήμερα της γιορτής των Ενόπλων Δυνάμεων. “Ήμαρτον Παναγιά μου” απαντώ, κάνοντας παράλληλα το σταυρό μου,  αδιαφορώντας για το αν θα παρεξηγηθούν οι οπαδοί της ανεξιθρησκείας που σώπασαν όταν ο Αλέξης Τσίπρας άφηνε το περιστέρι στα Θεοφάνεια του 2017, που παρίσταναν ότι δεν διάβασαν το μήνυμά του Προέδρου τους τον Δεκαπενταύγουστο του 2020 για “την Ανύμφευτη Νύμφη, την Υπερμάχο Στρατηγό, την Ελεούσα, τη Γιάτρισσα, τη Θαλασσινή, την Παρηγορήτρα, τη Μάνα που προστατεύει τους αδύναμους και σκέπει τους αδικημένους” ή έκλειναν τα μάτια τους τον Δεκέμβριο του 2016 όταν ο Πάνος Καμμένος, ως κυβερνητικός εταίρος, σταύρωνε τα μαχητικά αεροσκάφη κατά την απογείωσή.

Τα δυο παραπάνω παραδείγματα είναι ενδεικτικά του τρόπου σκέψης εκείνων που σήμερα δηλώνουν ανανεωτικοί “Αριστεροί” στην πατρίδα μας και κάνουν πολιτική έχοντας στραμμένη την προσοχή τους στον αριθμό των νεκρών λόγω covid-19 και στις δημοσκοπήσεις. Εκείνων που συμπεριφέρονται ως ιδεολογικοί τυμβωρύχοι τους δύσκολους μήνες της πανδημίας, ευχόμενοι περισσότερους θανάτους και περισσότερα κρούσματα μήπως και αποκομίσουν πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη.

Πόσο δίκαιο είχε τελικά ο Λεωνίδας Κύρκος, ο οραματιστής της ανανεωτικής Αριστεράς, ο πολιτικός που απεχθανόταν τις ακρότητες και τις κάθετες αντιπαραθέσεις, όταν δήλωνε πως τον έπιανε τρόμος όταν σκεφτόταν τι θα συνέβαινε “εάν νικούσε τότε η επανάστασή μας”…

 

 

Θεόδωρος Γ. Καράογλου

Υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης)

Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης Ν.Δ.