Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά: Η Αναπτυξιακή σύμπραξη Κράτους-Τραπεζών-Επιχειρηματιών

Η Υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης) κυρία Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά, το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2016, απηύθυνε χαιρετισμό-ομιλία στην ημερίδα με θέμα «Αναπτυξιακή σύμπραξη Κράτους-Τραπεζών-Επιχειρηματιών» που διοργάνωσε το Δημοσιογραφικό Συγκρότημα Εφημερίδας Μακεδονία, παρουσία Υπουργών της Κυβέρνησης και εκπροσώπων των Θεσμών και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η ομιλία της Υφυπουργού είχε ως εξής:

Κυρίες και κύριοι, καλωσορίζω στη Θεσσαλονίκη όσους έρχεστε από μακριά, και ελπίζω να έχετε μια εποικοδομητική και παραγωγική διαμονή. Χαιρετώ επίσης τους εκλεκτούς εισηγητές και συμμετέχοντες στη σημερινή ημερίδα.

Εισαγωγικά και προκαταβολικά, θα ήθελα να τονίσω επίσης ότι σε μια ημερίδα με τίτλο «Αναπτυξιακή Σύμπραξη Κράτους Τραπεζών και Επιχειρηματιών» θα πρέπει πάντοτε να λαμβάνουμε υπόψη μας, ακόμη και αν δεν περιλαμβάνεται στον τίτλο, και τον ανθρώπινο παράγοντα που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι οι εργαζόμενοι. Και εδώ θα ήθελα να απευθυνθώ προς τους ανθρώπους του Δημοσιογραφικού Συγκροτήματος Μακεδονία, σεβόμενη βέβαια τη φιλοξενία που μας προσφέρουν, και να τους προτρέψω, με δική τους πρωτοβουλία, να προχωρήσουν άμεσα και με δίκαιο τρόπο στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργήθηκαν με τους εργαζόμενους στο Συγκρότημα. Θέτω και τον εαυτό μου αρωγό σ’ αυτή την προσπάθεια.

Κυρίες και κύριοι, με τον ίδιο τρόπο, σκοπεύω να προσεγγίσω και το θέμα της Ημερίδας, για την οποία βρισκόμαστε όλοι εδώ. Τοποθετώντας κατ’ αρχήν τον Άνθρωπο, ως το μοναδικό αντικείμενο του ενδιαφέροντος όλων όσων εμπλέκονται στη δημόσια ζωή.

Όταν, λοιπόν, μιλούμε για ανάπτυξη και μεταρρυθμίσεις, για Κράτος, για επιχειρήσεις, για ιδεολογίες, για οικονομικές θεωρίες, δεν θα πρέπει να ξεχνούμε, ότι όλα αυτά είναι απλά και μόνο τα απαραίτητα και αναγκαία εργαλεία, που οι ίδιοι οι άνθρωποι ανακαλύψαμε. Στόχος μας  πρέπει να είναι πάντοτε η βελτίωση των συνθηκών της ζωής, η ευημερία,  οι ίσες ευκαιρίες για όλους, η προστασία των αδυνάμων και η ειρηνική μας συνύπαρξη. Δεν αποτελεί λοιπόν τον τελικό μας στόχο, η ευημερία των αριθμών και ο πλουτισμός των λίγων που προκύπτει από την περιθωριοποίηση μεγάλου τμήματος της κοινωνίας μας.

Το θέμα της σημερινής Ημερίδας ορθά, και σχεδόν επαναστατικά, τοποθετεί εκ νέου στην ατζέντα του δημόσιου διαλόγου την απαραίτητη και αναντικατάστατη σύμπραξη όλων των παραγόντων για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων. Μετά από μια διαδρομή περίπου τριών δεκαετιών, όπου μεθοδικά επιχειρήθηκε και ιδεολογικά επενδύθηκε η άποψη ότι το Κράτος δεν πρέπει να υπάρχει, είναι πολύ σημαντικό το ότι σήμερα ξεπερνούμε τέτοιου είδους ανεδαφικές και δογματικές αντιλήψεις , το αποτέλεσμα των οποίων δυστυχώς βιώνουμε στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, αλλά και Διεθνώς. Επιστρέφουμε πλέον στην πραγματική συζήτηση που πρέπει να κάνουμε, που είναι το πώς μέσα από μία δίκαιη, ισόρροπη και αλληλοσυμπληρούμενη σχέση μπορούμε να οδηγηθούμε στην ανάπτυξη και στην ευημερία των ανθρώπινων κοινωνιών.

Στο παραπλανητικό δίλημμα και στη δογματική αντίληψη που θέτει την οργανωμένη πολιτεία, δηλαδή το Κράτος, ενάντια στην Eπιχειρηματικότητα, έχουν απαντήσει οι πιο προωθημένες οικονομίες του πλανήτη, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες,  η Μεγάλη Βρετανία και η Ομοσπονδία της Γερμανίας. Αυτές οι χώρες επιδεικνύουν ένα επικοιδομητικό τρόπο συνεργασίας ανάμεσα σ’ αυτούς τους δύο τομείς, Ιδιωτικού και Δημόσιου, με αποτέλεσμα να επιτυγχάνουν σήμερα μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε τομείς τεχνολογίας που απαιτούν μεγάλες και πολυδάπανες υποδομές, όπως το Διαδίκτυο, οι Τηλεπικοινωνίες και οι Μεταφορές. Η επιχειρηματική δράση, που πάτησε πάνω σ’ αυτές τις υποδομές, δημιούργησε στη συνέχεια μεγάλες νέες αγορές, και πολλαπλασιαστική οικονομική και επιχειρηματική ανάπτυξη.

Αναλογιστείτε ως παράδειγμα την αγορά της έξυπνης κινητής τηλεφωνίας, για να αναφερθώ σε έναν τομέα που επηρεάζει τις ζωές όλων μας. Αντίστοιχες κρατικές επενδύσεις έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται, σε πολλούς άλλους τομείς, στην Νανοτεχνολογία, στη Βιοτεχνολογία, στην Έρευνα για την Ενέργεια, στην Υγεία. Η έρευνα και η επένδυση σ’ αυτούς τους τομείς, απαιτεί όχι μόνο χρηματοδότηση, αλλά και ένα ξεκάθαρο και κοινό όραμα συνεργασίας και προόδου με τελικό αποδέκτη το σύνολο της κοινωνίας.

Μπορώ να σας πω ότι είμαι διπλά ικανοποιημένη και χαρούμενη, επειδή αυτή ακριβώς είναι και η αντίληψη αλλά και το πιστεύω της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητων Ελλήνων. Και εξηγώ: Όχι απλά σύμπραξη και σχέση, Κράτους και Ιδιωτικού Τομέα, αλλά και με όρους δικαίου. Γιατί αυτό που βιώσαμε επί δεκαετίες, και ακόμη περισσότερο στην Ελλάδα, είναι ότι η ίδια ολιγομελής Ελίτ που χρησιμοποιούσε το κράτος ως οικονομικό τροφοδότη των επιχειρηματικών επιλογών της, την ίδια στιγμή το δαιμονοποιούσε. Χαίρομαι, επιπλέον, και το τονίζω, ότι βάζουμε τέλος σ’ αυτή την ψευδή αντιπαράθεση. Είναι πιστεύω εξαιρετικά απαραίτητο αυτό ακριβώς το σημείο να το καταγράψουμε και να το αναδείξουμε, για να μπορέσουμε να το πολεμήσουμε και να το αποβάλλουμε ως συνθήκη από τα δημόσια πράγματα της χώρας.

Ως κυβέρνηση, επιδιώκουμε την έναρξη μιας ενάρετης, επιτρέψτε μου να πω, περιόδου. Όπου κανείς δεν θα «δαιμονοποιείται», αλλά και κανείς δεν θα «θεοποιείται», ως ο μοναδικός παράγοντας οικονομικής ανάπτυξης. Η οργανωμένη πολιτεία πρέπει πάντοτε να έχει την ευθύνη της νομοθέτησης, της συγκρότησης ενός αποτελεσματικού διοικητικού μηχανισμού, της δημιουργίας των μεγάλων υποδομών, της επιτήρησης και εφαρμογής των νόμων, και της προστασίας του κοινωνικού συνόλου και του περιβάλλοντος, εξασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο το απαραίτητο πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί με όρους ασφάλειας η ιδιωτική πρωτοβουλία.

Η Ελλάδα του Σήμερα, τώρα, λίγο πριν την Έναρξη του πρώτου πραγματικά ελπιδοφόρου έτους, δηλαδή του 2017, είναι περισσότερο ώριμη, όλοι μας είμαστε περισσότεροι ώριμοι, να αποδεχτούμε και να λειτουργήσουμε βάση αυτών των μεγάλων παραδοχών. Έχουμε περισσότερο από ποτέ ανάγκη να ξεπεράσουμε το παρελθόν μας. Να ξεπεράσουμε τις όποιες δογματικές αντιλήψεις μας χαρακτήριζαν, και να αναζητήσουμε το μόνο ασφαλή και σίγουρο δρόμο προς την ανάπτυξη, ο οποίος περιγράφεται με πέντε μόνο λέξεις: «Η Ισχύς εν τη Ενώση».

Leave a Reply