Χαιρετισμός Θ. Καράογλου στην τελετή εγκαινίων της διαδικτυακής 17ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ Θ. ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ 17ης ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

(19-11-2020)

 

Αξιότιμε Πρόεδρε του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, κ. Νίκο Κούκη,

Υψηλοί προσκεκλημένοι

Κυρίες και κύριοι,

μακάρι οι συνθήκες να ήταν διαφορετικές και η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης να πραγματοποιούνταν με τη μορφή που τη γνωρίζουμε.

Όμως η υγεία είναι κάτι:

μεγαλύτερο

-και σημαντικότερο

από κάθε άλλο γεγονός.

Η πατρίδα μας και ειδικότερα η Θεσσαλονίκη βιώνει μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο λόγω της πανδημίας.

Για αυτό οφείλουμε να είμαστε όλοι προσεκτικοί και να τηρούμε ευλαβικά τις οδηγίες των γιατρών ώστε του χρόνου, απελευθερωμένοι από τον κορωνοϊό χάρη στο εμβόλιο που αναμένουμε τους επόμενους μήνες, να βρεθούμε δια ζώσης και να συμμετέχουμε σε έναν σπουδαίο πολιτιστικό θεσμό με διεθνή χαρακτήρα ο οποίος αποτελεί γιορτή:

-για τη Θεσσαλονίκη

-και το χώρο του βιβλίου γενικότερα.

Φέτος, με τη βοήθεια της τεχνολογίας αρκούμαστε σε έναν εναλλακτικό τρόπο εγκαινίων, ο οποίος φυσικά δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη φυσική επαφή.

Όπως και το να διαβάζεις ένα βιβλίο μέσω του υπολογιστή δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αίσθηση του να πιάνεις το χαρτί στο χέρι σου και να γυρίζεις τις σελίδες…

Κυρίες και κύριοι,

ανήκω σε εκείνους που πιστεύουν ότι το διάβασμα είναι όπως:

-η τροφή

-και το νερό.

Όπως το σώμα χάνει βάρος όταν δεν θρέφεται σωστά, έτσι και το πνεύμα εξασθενεί όταν δεν διαβάζουμε.

Υπό αυτήν την οπτική θα συμφωνήσω με κάτι που είπε ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες σε μια διάλεξή του για το βιβλίο,  ότι αποτελεί το πιο εκπληκτικό εργαλείο του ανθρώπου.

Όλα τα άλλα, ανέφερε, είναι προεκτάσεις του κορμιού μας:

-Το τηλεσκόπιο προέκταση της όρασης

-το τηλέφωνο προέκταση της φωνής,

-το αλέτρι προέκταση του χεριού,

το βιβλίο όμως είναι προέκταση της μνήμης και της φαντασίας.

Αυτός είναι και ο λόγος που μας συγκίνησε η φωτογραφία από την πόλη Λιλ της Γαλλίας, που έδειχνε πολίτες να σχηματίζουν ουρά έξω από ένα βιβλιοπωλείο παραμονές του απαγορευτικού που ισχύει στη φίλη χώρα.

Κάθε βιβλίο είναι:

-το όχημα,

-η “κιβωτός”

σημαντικών πολιτισμών.

Ακόμα και σήμερα, στην εποχής της υπέρμετρης χρήσης των λεγόμενων “έξυπνων” συσκευών, το βιβλίο είναι το μόνο ασφαλές μέσο διακίνησης της πραγματικής γνώσης.

Στην εποχή της ταχύτητας προάγει τη σκέψη έναντι της απλής πληροφορίας, η οποία πολλές φορές

-τεχνηέντως ή μη- διαχέεται άκριτα.

Το βιβλίο, λοιπόν, είναι ένας “ζωντανός συνομιλητής”, αφού όπως περιέγραψε ο Γιάννης Ρίτσος “οι λέξεις κυλούν στο αίμα μας”.

Είναι ένα σκαλοπάτι που μας βοηθά να δούμε καθαρότερα τον εαυτό μας.

“Ένα γερό σκαρί που μας ταξιδεύει ξανά και ξανά”, σύμφωνα με την Λένα Μαντά.

Με αυτές τις σκέψεις προτρέπω την κάθε μια και τον καθένα από εμάς να μπολιάσουμε στον περίγυρό μας την αγάπη για το βιβλίο.

Να διαβάζουμε συνεχώς ώστε:

-να προβληματιστούμε,

-να βρούμε απαντήσεις,

να εξελιχθούμε.

Γιατί το καλό βιβλίο είναι εκείνο που το ανοίγεις με προσμονή και λαχτάρα και το κλείνεις με κέρδος.

Κλείνοντας, θέλω να συγχαρώ το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού για την άψογη προετοιμασία των διαδικτυακών εγκαινίων της 17ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Η δική μου ευχή είναι του χρόνου να σας φιλοξενήσουμε ξανά στην πόλη μας, μαζί με τους βιβλιόφιλους όλου του κόσμου.

 

Σας ευχαριστώ.