Χαιρετισμός Θ. Καράογλου στην εκδήλωση μνήμης για τα γεγονότα της 6ης – 7ης Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κωνσταντινούπολη (29-09-2019)

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ Θ. ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 6ης-7ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955 ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

(29-09-2019)

Υψηλοί προσκεκλημένοι,

Φίλες και φίλοι,

εκπροσωπώντας την Κυβέρνηση, σας μεταφέρω το θερμό χαιρετισμό του Πρωθυπουργού, κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, για την αποψινή εκδήλωση μνήμης που πραγματοποιείται στο Δημαρχείο Πανοράματος, στόχος της οποίας είναι να διατηρηθεί αναλλοίωτη η ιστορική αλήθεια για τα θλιβερά γεγονότα που έζησαν το 1955 οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης.

Πριν από ακριβώς μια εβδομάδα, είχα τη χαρά να βρεθώ στην Πόλη των Πόλεων και να γίνω δεκτός στο Φανάρι από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο.

Σε μια από τις εξόδους μου, καθίσαμε για φαγητό σε ένα μαγαζί και τη στιγμή που συζητούσαμε πλησίασε μια ηλικιωμένη κυρία η οποία μας άκουσε να μιλάμε ελληνικά.

Εκείνο που κρατώ από τη φιγούρα της είναι τα δακρυσμένα μάτια όταν με ρώτησε αν είμαστε από την “πατρίδα” και ο λυγμός που προσπάθησε να κρύψει τη στιγμή που η κουβέντα περιστράφηκε

-μοιραία- γύρω από όσα τραγικά συνέβησαν τη “νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου“, όπως μου ανέφερε χαρακτηριστικά, για τον ελληνισμό της Πόλης.

Τα γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955 είναι η ελληνική “νύχτα των κρυστάλλων“. Μπορεί σε κάποιους η παρομοίωση να ακούγεται υπερβολική, ωστόσο αδυνατώ να βρω κάποια άλλη.

Όσα γεγονότα εκτυλίχθηκαν εκείνες τις τραγικές ώρες για τον ελληνισμό είναι μια “σύγχρονη άλωση“,  καθώς ο “πορθητής” είχε απώτερο σκοπό να “ξεριζώσει” από την Πόλη κάθε τι ελληνικό που ήταν ταυτισμένο με:

-την πραγματική ψυχή

-και την προκοπή

της Κωνσταντινούπολης.

Τα όσα συνέβησαν πριν από 64 χρόνια αποτέλεσαν μέρος ενός 30χρονου μεθοδευμένου σχεδίου για τον αφανισμό του Ελληνισμού της Ασίας.

Δεν ήταν:

-ξαφνικό,

-ούτε αυθόρμητο,

αλλά κάτι προγραμματισμένο να γίνει.

Τα 100.000 άτομα που κάποιοι αποκαλούν “όχλο”, αλλά ενεργούσαν ως οργανωμένο τάγμα:

-βασάνισαν,

-βίασαν

-και προέβησαν σε κάθε είδους βαρβαρότητα.

Η αγριότητα των επεισοδίων μπορεί να συγκριθεί μόνο με την άλωση του 1453.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία:

-16 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους

-και 32 τραυματίστηκαν σοβαρά το μοιραίο βράδυ.

Επιπρόσθετα:

-200 Ελληνίδες βιάστηκαν,

-73 ορθόδοξες εκκλησίες με κειμήλια τεράστιας αξίας καταστράφηκαν,

όπως επίσης:

-8 αγιάσματα,

-2 Μονές,

-26 ελληνικά σχολεία,

-3 ελληνικές εφημερίδες

-και 5 αθλητικοί σύλλογοι.

Την ίδια μοίρα είχαν:

-1004 ελληνικές κατοικίες,

-4.348 καταστήματα,

-27 φαρμακεία,

-21 εργοστάσια

-και 110 ξενοδοχεία.

Όλα ελληνικά!

Σήμερα το βιος σας, αύριο το κεφάλι σας” ήταν το σύνθημα που ακουγόταν στα χείλη του πλήθους.

Οι υλικές ζημιές υπολογίστηκαν από τις τουρκικές αρχές σε 69,5 εκατομμύρια τουρκικές λίρες, ενώ ελληνικές πηγές τις υπολόγισαν σε 165 εκατομμύρια τουρκικές λίρες.

Η Τουρκική κυβέρνηση υποσχέθηκε υποκριτικά ότι θα αποζημιώσει γενναία τα θύματα του πογκρόμ, αλλά φυσικά τα χρήματα που δόθηκαν ήταν απειροελάχιστα.

Και αν οι υλικές ζημιές αποκαθίστανται, εκείνο που δεν γιατρεύεται είναι το βαθύ τραύμα που παραμένει στην ψυχή.

Από εκείνο το βράδυ των επονείδιστων πράξεων τίποτα δεν είναι ίδιο ξανά για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης:

-Η Πόλη ερήμωσε,

-οι ελληνικές ρίζες της άρχισαν να ξεραίνονται

-και χιλιάδες συμπατριώτες μας πήραν εκ νέου το δρόμο της προσφυγιάς εξαιτίας της μαύρης νύχτας.

Φέτος, 64 χρόνια από τα Σεπτεμβριανά του 1955, η αποψινή εκδήλωση “ποτίζει” εκ νέου εκείνες τις ρίζες με το δάκρυ της μνήμης.

Η “Μεγάλη Παρασκευή” του ελληνισμού της Πόλης, όπως έγραψαν σπουδαίοι ιστορικοί, μας υπενθυμίζει ότι δεν πρέπει να ξεχνούμε τους περίπου 2.000 Έλληνες που ζουν ακόμη και σήμερα σε αυτήν.

Είναι ο “σπόρος” της αναγέννησης  που πρέπει να βλαστήσει για να μην σβήσει από τους δρόμους της Κωνσταντινούπολης η ελληνική γλώσσα.

Είναι το ιερό μας σκευοφυλάκιο και το τείχος υπεράσπισης:

-του βυζαντινού πολιτισμού,

-των παραδόσεων

-και των αξιών μας.

Σας διαβεβαιώνω οτι η μητέρα Ελλάδα είναι:

-υπέρμαχος

-και ανυποχώρητη εγγυήτρια

του πραγματικού θεμελίου της ειρήνης, που δεν είναι άλλο από:

-τον πλήρη

-και ειλικρινή σεβασμό

της ευρωπαϊκής νομιμότητας στο σύνολό της.

Με αυτές τις σκέψεις θέλω να συγχαρώ τους διοργανωτές για την αποψινή εκδήλωση, ευχόμενος το παράδειγμά τους να ακολουθήσουν και άλλοι.

Η ιστορία του Έθνους μας οφείλει να είναι διδακτική.

Δική μας υποχρέωση είναι να τη διαβάζουμε σωστά και να μην λησμονούμε όσα μας έχουν “πληγώσει”.

Γνωρίζοντας το παρελθόν, βαδίζουμε με σιγουριά στο μέλλον.

Σας ευχαριστώ πολύ!