Οι ακτές της πεδινής Μακεδονίας βρέχονται από το Αιγαίο, που από πανάρχαιους χρόνους έδενε την περιοχή αυτή με τη νότια Ελλάδα, τα νησιά και τη Μικρά Ασία. Σύμφωνα με το Θουκυδίδη (ΙΙ, 99), από την Πιερία, την περιοχή δηλαδή ανάμεσα στον Όλυμπο και τη θάλασσα, τον Πηνειό και τον Αλιάκμονα ξεκίνησε η επέκταση του κράτους των Μακεδόνων που είχε ιδρυθεί στις αρχές του 7ου αι. π.Χ. Την ίδια εποχή ο Ησίοδος έγραφε ότι ο Μακεδών, ο γενάρχης των Μακεδόνων, και ο Μάγνης, ο γενάρχης των Θεσσαλών Μαγνήτων, ήταν αδέλφια και κατοικούσαν στην περιοχή περί την Πιερία και τον Όλυμπο. Ο Ηρόδοτος θυμίζει τη σχέση Μακεδόνων και Θεσσαλών μιλώντας για τους Δωριείς της Θεσσαλίας (Ι, 56). Οι βασιλείς της Μακεδονίας ήταν Δωριείς, "Τημενίδαι το αρχαίον όντες εξ 'Αργους" (Θουκ. ΙΙ, 99), απόγονοι του Ηρακλή. Το κράτος των Μακεδόνων οργανώνεται και ισχυροποιείται ως τη λαμπρή προετοιμασία των χρόνων του Φιλίππου για την απόλυτη ακμή των χρόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ακολουθεί η δυναστεία των Αντιγονίδων των ελληνιστικών χρόνων μέχρι την ρωμαϊκή επικράτηση.